Vier jaargetijden op geschilderd op doek.    20X20.cm…. in 2009.      

Vier jaar getijden.

Lente, zomer, herfst, winter.

De lange winter is voorbij

het wachten is op de lente.

Verlangen naar wat warmte.

lauw en zacht.

Een overgang naar de zomer

met een warme nacht.

En dan is daar de lente

waar de mensen van dromen.

Broeierige warm anders dan gedacht,

de zomer kleren komen uit de kast.

Genieten op een terras

aan de lente word niet meer gedacht.

Mensen worden vrolijk het lijkt wel zomer.

Boeren klagen wij willen water

een maand lang.

En dan is het zomer.

De boeren hun gebeden zijn verhoord

de hemel draait de sluizen open.

Alles loopt onder en soms gedonder.

Zon waar ben je waar om houd jij je schuil.

Vier jaar getijden zijn in de war.

Zomer waar blijf je.

Christiene Düthler.

Het groene hart.. xa9

Het groene hart.

Een plekje in het groen

bomen hoger dan het dak.

Je hoort de vogels fluiten

kijkend in het groen.

Bomen ruisen het geeft

een buiten gewoon gevoel.

Zo ver je kunt kijken is het groen.

Komend van het platteland

je hoort stemmen, zal je het wel doen

wonen in de stad.

Luisterend naar het ruisen van de bomen,

die fluisteren het is hier groen.

De wind neemt jou gedachten mee

van dromen geen spijt,

je hebt je plekje gevonden.

In het groene hart van deze mooie stad. Christiene Düthler

Anders dan andere.

Twee mensen aan de wandel even weg van alles,

een wandeling in het groen.

Je loopt voorbij de laatste huizen een deur slaat dicht

voet stappen klinken,een vrouwen stem roept ook aan de wandel,

haar stappen hebben je in gehaald ze kijkt je aan

en zegt ,mooi weer vandaag het zonnetje schijnt.

Je bekijkt haar van top tot teen een jonge vrouw

maar anders of ze het zelf weet………..

Vragend….het staat niet he….je weet niet wat ze bedoeld

en zegt op goed geluk geen sokken.

Ze draagt een te korte rok die beweegt bij iedere stap.

Lange benen steken uit de hoge wandelschoenen.

ze loopt mee in jou pas,ik draag geen sokken.

Geen echt gesprek,maar korte zinnen.

Zo krijg je blaren,die heb ik al dat is alles wat ze zegt.

Nog een mooie dag en versneld haar pas.

Haar te korte rok deint heen en weer.

Het is duidelijk het ging haar te langzaam,je volgt haar pad

en kijkt naar haar de lange dunne benen en de wandelschoenen,

blaren daar zit ze niet mee,korte zinnen blijven hangen.

Soms zijn mensen gewoon……… en niet aardig

zij is anders dan andere…………zij is gewoon aardig.

Ze heeft een snelle pas nog even dan is ze uit het zicht.

Christiene Düthler.

Achter de wolken.

Donkere wolken komen en gaan

je kijkt om hoog.

Grijs grauw en zwart.

Het zijn de kleuren van elke dag

de hoop blijft en vliegt niet weg.

Laat de moet niet zakken,

Sterk zijn jou gedachten.

Voor jou geen palet aan kleuren

je schildert de hemel blauw.

Je loopt langs de zee

golven rollen langs het strand.

Het water is een spiegeling

die kleurt de lucht blauw je kijkt naar boven.

De hemel heeft je gebed verhoord.

Langzaam verdwijnen donkere wolken.

Engelen schilderen de hemel blauw

je vouwt je handen en dankt God.

De zon gaat schijnen

en schijnt alleen voor jou.

Christiene Düthler

 <img alt="http://christieneskleurpalet.weblog.nl Christiene Düthler

Vakantie droom.

Het is zomers warm, lang uit liggend

op een schommelbank.

Gedachten dwalen af

vakantie is in zicht,

je ogen vallen dicht.

Veel eerder dan gedacht

heb je de koffer gepakt.

Bikini,s in vele kleuren.

De bus stopt bij het strand,

je volgt de bordjes dames

met een maatje minder.

Je zeult met de koffer

en zet hem in het zand.

Het deksel springt open

badpak xxxl vliegt als een vlinder

door de lucht.

Een zucht wat is het warm,

ze voelt zich bloot en opgelaten.

Dan klinkt een stem wil je wat drinken.

Schommelend kijkt ze in haar bloemen tuin,

op gelucht, ze haalt diep adem

Vakantie was een droom

en ging voorbij.

Christiene Düthler