Ik maak een zomer stop

tot half augustus.

en wens al mijn bezoekers

een fijne zomer tijd Groetjes Christiene    tot dan.

Onder weg naar morgen.

Acryl geschilderd

op canvas doek

40x50cm. Christiene Düthler.

Een vakantie naar joegoslavixeb.

Met de vakantie in zicht. Waar heen, iedereen had wel een idee het leek Pa en Ma wel leuk om eens ergens anders heen tegaan Pa vroeg ?Wat vinden jullie van Jogoslavixeb ?De kinderen Remie en Thijs en Tineke vonden het wel wat. Thijs Was geestelijk gehandycapt maar werd overal bij betrokken. Dus ze hoefden er niet lang over na te denken.Het zou een kampeer vakantie worden,Pa had een wagentje waar je met een paar kunst grepen een tent van kon maken.Ruim genoeg voor vijf mensen.Het voorbereiden was begonnen.Pa zei niet teveel meenemen Tineke het was maar een grapje.Pa wist dat ze er veel werk van maakte van wat ze aan zou trekken,zo dat ze er leuk uit kon zien.De week was aangebroken.Pa en Remie zorgen er voor dat de auto er piek fijn uit ziet.Tineke was in gedachten al op vakantie,ze was haar kleding kast ingedoken om de leukste dingen er uit te halen dan had ze iets in haar handen en dacht leuk ,maar even later toch maar niet.Maar uit eindelijk had ze toch wat leuke setjes bij  elkaar gekregen en dat ging de reis tas in.Met met Ma samen kocht ze nog wat leuke dingen.Na een week voor bereiden kon het pakken beginnen.  Het inpakken was Pa en Remie hun werk.Er moest toch veel mee voor vijf mensen.Het hondje Pedro ging ook mee.Als laatste pakte Tineke Haar toilet tas waar Pa en de broers om moesten lachen, Pa zei die past er niet meer in Tineke.Tineke was de grapjes wel gewend.Dan is het zo ver,Pa en Ma voor in en het hondje bij ma op haar schoot. De reis kon beginnen.De vakantie stemming zit er goed in.We gaan richting Duitse grens.De passen worde gecontroleerd.Daar na gaan we weer verder de auto baan op richting Keulen.Het hondje zit rustig bij bij Ma op der schoot.Hij heeft wel een riempje om zijn nek.Ze rijden met een behoorlijke snelheid.Je moet wel mee want je zit er tussen.Dan ineens roept Pa daar voor gaat iets niet goed,de voorgangers beginnen te remmen dus Pa begind ook te remmen .De rem geluiden zijn goed hoor baar een gierend geluid.In eens voelde je dit gaat Pa niet redden.Pa probeerd uit alle macht te remmen het geluid is angst aan jagend.Even later een gigantiese klap.En toen werd het dood stil.Het lijkt eeuwig te duren en lang zaam dringt de werkelijkheid door.De baan naast ons gaat in een matig tempo.Dat zijn de kijkers.Even later kijkt Tineke achterom haar broers zitten nog op de achterbank.En Pa ziet er diep geschokt uit en heeft een buil op zijn voorhoofd, hij is met zijn voor hoofd tegen de voorruit aan geslagen.En wat raar Ma is met haar stoel om hoog geslagen maar het hondje zit nog op haar schoot ze heeft de riem nog in haar handen.Tineke is als een raket van de achterbank af gevlogen en zit op de bodem met haar benen onder Ma haar stoel,je moest er niet aan denken dat de stoel was terug geklapt.De ruit licht aan digels en de voorkant van de auto zit in elkaar.We leven allemaal nog dus, we zijn er goed van af gekomen.De schrik zat er goed in.De stilte word verbroken  door de sirenes van de politie.De Auto deur word open gedaan,er werd gekeken of er gewonden waren.Pa was de eenige met een grote buil op zijn hoofd.De stoel van Ma werd vast gehouden en Tineke word onder de stoel uit getrokken.En zo staan we hevig ontdaan naast de auto.

Word vervolgd

afm40x50cm canvas doek.

De kleine Zeemeermin.

Het beeldje gemaakt door de beeldhouwer Edvard Eriksen als ode aan de beroemde Deense sprookjes schrijver Hans Christian Andersen prijkt al sinds 1913 op de ingang van de haven van Kopenhage ,en trekt ongeveer eenmiljoen bezoekers per jaar. Christiene Düthler.

kinderen uit Peru.

doekje 30x40cm geschilderd met acrylverf. Christiene Düthler.

Onbewoond eiland.

Zo vredig zijn de binnen landen van pico.

Soms kom je urenlang niemand tegen

zelfs de koeien kijken je aan alsof ze voor het eerst een mens zien. Christiene Düthler.